Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/12421 K.2012/14634

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdüne dayalı icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 16.05.2011 tarihinde verdiği tahliye taahhütnamesi ile taşınmazı 31.01.2012 tarihinde boşaltacağını kabul ve taahhüt ettiğini, 01.02.2012 tarihinde başlatılan icra takibi ile tahliye istendiği halde davalının takibe itiraz ettiğini, davalının itirazının kaldırılmasını ve kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili davaya konu taşınmazın Borçlar Kanununa tabi olduğunu ve Borçlar Kanununa tabi kiralanan hakkında tahliye istenemeyeceğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davaya konu yerin niteliği itibarıyla arsa olup, Borçlar Kanununa tabi olduğu, icra hukuk mahkemesinden Borçlar Kanununa tabi olan kiralanan hakkında tahliye taahhüdü dayanak gösterilerek itirazın kaldırılmasının istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 01.02.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre kiralananın kullanım şeklinin “etrafı telle çevrili boş arsa-otopark alanı” olduğu, niteliği itibarı ile arsa olan bu taşınmazın Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. 6570 sayılı yasa kapsamı dışında kalan yerler için 6570 sayılı Yasanın 7/a maddesinde düzenlenen tahliye taahhüdü uygulanamaz ise de, böyle bir taahhüt akdin sonunu belirleme açısından önem taşır.

Olayımıza gelince;

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi 01.02.2011 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Davalı 16.05.2011 tarihinde verdiği taahhüt ile taşınmazı 31.01.2012 tarihinde tahliye edeceğini kabul etmiştir. Bu durumda akdin 31.01.2012 tarihinde sona erdiğinin kabulü gerekir ve İ.İ.K.'nun 272.maddesi hükmü gereğince aktin sona erdiği tarihi izleyen bir ay içerisinde 01.02.2012 tarihinde yapılan icra takibi süresindedir. Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.