KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2012/1339 E., 2012/5367 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Menfi Tespit
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, borçlu olmadığının tespiti ve icra takibinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
01.04.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi, taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Kiralayan davalı tarafından 05.01.2010 tarihinde başlatılan icra takibinde, Ocak/2010 kira parası olan 5.000 Euro karşılığı 10.765 TL’nin tahsilinin istenilmesi üzerine, davacı kiracı tarafından işbu dava ile borçlu olmadığının tespiti ve söz konusu icra takibinin iptali istenilmiştir.
Mahkemece her ne kadar 01.08.2008 tarihinde ödenmiş olan 15.000 Euro’nun kira ödemelerinde yaşanacak aksamalar için peşinen ödenen teminat niteliğinde bir para olduğu konusunda davacı yanca yemin edilmiş olması nedeniyle davanın kabulü ile icra takibini iptaline karar verilmiş ise de, esasen davalı kiralayan tarafından davacı hakkında aynı kira sözleşmesinden kaynaklanan farklı aylara ilişkin 5 ayrı icra takibi yapılmış olduğu, ve davacı kiracının takiplerin tamamına aynı ödeme belgesini ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini istemiş olduğu dosya kapsamından ve davalı savunmasından anlaşılmaktadır.
Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki, kira alacağı ile ilgili icra takiplerine ilişkin olarak açılan menfi tespit davalarının birleştirilerek ödeme savunmasının tümü üzerinden denetlenmesi ve delillerin birlikte takdir edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus düşünülmeksizin yazılı gerekçe ile eksik inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/1339, K. 2012/5367, 5 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama