Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14436 K.2013/7958

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalı kiraya veren tarafından kira alacağının tahsili amacıyla davacı kiracı aleyhine başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davacının davalı vakfa 99.828 TL asıl alacak 37.259,87 TL işlemiş faiz yönünden borçlu olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı kiracı vekilinin faize ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.03.1991 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 10. maddesinde "kiranın bir aylık gecikmesi durumunda aylık %10 gecikme faizi alınacağı" kararlaştırılmıştır. Davalı kiraya veren icra takip talebinde bu düzenlemeye dayanarak kira alacağı yanında aylık %10 gecikme faizi olarak 117.89 TL'nin tahsilini istemiştir. Yargıtay ...nun 18.02.2004 tarih ve 2004/10-104 Esas, 2004/94 Karar sayılı ilamında belirtildiği şekilde gecikme zammı nitelik itibariyle temerrüt faizidir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6101 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 7. maddesinde "Türk Borçlar Kanun'unun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138. maddesinin görülmekte olan davalara uygulanacağı" hükmüne yer verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 12. maddesinin ikinci fıkrası ile temerrüt faizine sınırlama getirilmiştir. Anılan yasa hükmünde, sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı aynı hükmün birinci fıkrası uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacaktır.

Görülmekte olan davalara da uygulanacak olan bu yasa hükmü nedeni ile sözleşme ile kararlaştırılmış temerrüt faizi oranınına bu yasa hükmü nazara alınmak suretiyle işlemiş faiz hesabı yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiracı, takibe konu 100.876 TL asıl alacak ve 117.489 TL gecikme faizi toplamı olan 218.365 TL üzerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece davacının 99.828 TL asıl alacak, 37.259,87 TL işlemiş faizden borçlu olduğunun tespitine karar verildiğine göre, davada kabul edilen yani davacının borçlu olmadığına karar verilen miktar 81.278 TL olup davacı lehine bu değer üzerinden, davacının borçlu olduğu kabul edilen kısım olan 137.087 TL üzerinden ise davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı lehine fazla davalı lehine ise eksik vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.