Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1547 K.2012/3074

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davacı ve davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı kiracı hakkındaki tahliye isteminin ve davalı kefil hakkındaki alacak davasının reddine, alacağın davalı kiracıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı kiracı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin tahliye isteminin reddine ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı 10.09.2009 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile 01.03.2009 dönemi kira bedelinin ikinci taksiti olan 13.000 TL'nin ödenmesini istemiş, ihtarname davalıya 15.09.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, tahliye davası ise 30.10.2009 tarihinde Borçlar Kanunun 260. maddesindeki otuz günlük süre dolduktan sonra açılmıştır. Bu durumda açılan dava süresindedir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalı kiracının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince. Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.3.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede ikinci yıl kira bedeli 26.000 TL olup, 13.000 TL'nin 1.3.2009 tarihinde 13.000 TL'nin ise 31.7.2009 tarihinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Davacı 10.09.2009 tarihli ihtarname ile ikinci yıl kira bedelinin ikinci taksiti 13.000 TL'nin ödenmesini talep etmiştir. Davalının temyiz dilekçesi ile ihtara konu kira bedelinin ödendiğine ilişkin banka dekontları ibraz ettiği görülmüştür. Mahkemece bu ödeme belgeleri üzerinde durularak, ödenen kira bedellerinin mahsubu ile bakiye alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.