Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/15648 K.2012/17054

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, süre bitimi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde borçlar kanununa tabi taşınmazı davalıya kiraladıklarını, sözleşme sonunda uzatmayacaklarına ilişkin ihbarnamenin davalıya tebliğ edildiğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 16.6.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini davacı ile birlikte dava dışı ... kiralayan sıfatı ile imzalamıştır.

Kira sözleşmesinin 5. Maddesi (e) fıkrasında kiralayanın, kira süresinin bitiminden üç ay önce kira sözleşmesini yenilemek istemediğini noter kanalıyla bildirmediği takdirde kira sözleşmesinin aynı şartlarda uzatılmış sayılacağı kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralayanlar 15.9.2010 tarihli ihtarname ile tahliye iradelerini karşı tarafa bildirmiştir.

Her ne kadar mahkemece kiralayanlar arasında mecburi dava arkadaşlığı olduğu ve ihtarnamenin kiraya verenlerden biri tarafından çekilmiş olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de ihtarname kiralayanlar davacı İbrahim ile birlikte dava dışı ... tarafından gönderilmiştir. Bu durumda ihtarnamenin tebliğinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Ancak tahliye davalarında kiralayanlar birden fazla ise aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın birlikte açılması gerekir. Dava ikamesindeki noksanlığı gidermek mümkün olduğundan diğer kiralayanın da davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.