Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/18617 K.2013/4716

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi ve cezai şart alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekilinin cezai şart alacağına uygulanan faiz oranına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 08/01/2011 başlangıç ve 31/12/2015 bitim tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Sözleşmenin VIII.maddesinin 2.bendinde kiracının işyerini fiilen ve hukuken 08/01/2011 tarihinde açmayı kabul ve taahhüt ettiği, ticari faaliyetin kabul ve taahhüt edilen tarihte mücbir sebep halleri hariç, başkaca her ne sebeble olursa olsun başlamaması halinde kiracı kira bedeline ilave olarak ve cezai şart çerçevesinde geciktiği her gün için kiralayana bir günlük kira bedeline tekabül eden kira bedelinin üç katı miktarını öder.

Ancak, bundan sonra da en geç otuz gün içinde ticari faaliyetin hâlâ başlamamış olması durumunda, kiralayan sözleşmeyi tek taraflı fesih edebileceği ve böyle bir durumda kiracının kiralayana bir yıllık kira bedelini cezai şart çerçevesinde ödeyeceği, IX.maddenin 8.bendin de ise kiracının, kira bedelini sözleşmede kararlaştırılan sürede ödememesi, ayrıca aylık cirosunu süresi içinde bildirmemesi halinde temerrüde düşeceği, anılan temerrüt hallerinde, ayrıca % 15 oranında temerrüt faizi uygulanacağı kararlaştırılmıştır.

Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Ancak, sözleşme ile belirlenen %15 temerrüt faizine ilişkin hüküm münhasır kira parasının geç ödenmesi halinde uygulanacak olup, cezai şart alacağına uygulanması mümkün değildir. Mahkemece bu husus gözardı edilerek cezai şart alacağının aylık % 15 faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.