KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2012/1999 E., 2012/5917 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Eşya alacağı
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşyası alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 16.11.2009 dava tarihi itibarıyla değeri olan 4.136,50-TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından ziynet bedelinin ödeme günündeki değeri üzerinden tahsili ile lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve asıl istem ziynetlerin aynen iade istemi olup aynen iadesi olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi istemi aynen iade isteminin uzantısı olması nedeni ile davacının fiili ödeme tarihindeki bedelinin ödenmesi talebi bulunmamasına göre davacı vekilinin hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir
2-Davacı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince;davacı yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmiştir. Davayı kazanan taraf vekil ile temsil edildiği takdirde lehine vekalet ücreti verilmesi gerekir. Konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen davalarda vekalet ücretinin AAÜT.'ne göre nispi olarak belirlenmesi gerektiğinden, kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri doğrultusunda nisbi vekalet ücreti takdiri gerekirken davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/1999, K. 2012/5917, 16 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama