KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2012/2034 E., 2012/5010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Ortaklığın giderilmesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar kayyımı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar kayyımı tarafından temyiz edilmiştir.
Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.
Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.
Olayımıza gelince; Ortaklığın giderilmesine karar verilen 20 parsel sayılı taşınmaz paydaşlarından ... ve ...'ın adres ve kimlik bilgileri tespit edilemediğinden 3561 sayılı yasa gereğince ... Defterdarı'nın bu kişilere kayyım olarak atandığı dosya içerisinde bulunan mahkeme ilamından anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, davalıların kayyımı yöntemine uygun olarak davaya dahil edildikten sonra, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin taraf teşkili sağlanmadan ve savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/2034, K. 2012/5010, 29 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama