Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/261 K.2012/5203

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere, göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kabul etmediği 6995 TL’lik makbuzlara ve % 10 gecikme zammına ilişkin temyiz itirazlarına gelince: Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 17.3.2008 başlangıç tarihli sözleşme ile İş makinesi kiraladığını, sözleşmeye göre kira bedellerinin fatura karşılığı ödenmesi gerektiğini eksik ödenen 10345 TL kira bedeli ve 6983 TL gecikme zammının tahsili için icra takibi yaptıklarını, davalının haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini takibin devamını ve % 40 icra inkar tazminatı istemiştir. Davalı ise makbuz karşılığı olarak kira bedellerinin davacının işçilerine ödendiği belirterek davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan 17.3.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 4.500.00 TL olduğu ve fatura kesim tarihinden 45 gün sonra ödeneceği, 12. maddesinde “ödemelerin zamanında yapılmaması durumunda aylık % 10 gecikme zammı ödeneceği kararlaştırılmıştır.” Kira sözleşmesinin bu özel hükümleri geçerli olup tarafları bağlar. Davalı borçlu ödemeyi kanıtlamak yükü altındadır.

Her ne kadar davalı kira bedellerinin iş makinesinin operatörlerine ödendiğini savunmuş ise de ; davalı vekili tarafından dosyaya sunulan toplam 6.995 TL’lik ödeme makbuzlarında davacı işçilerinin imzası yoktur. Bu makbuzlarda bulunan parafın ilk önce sunulan toplam 2002,50 TL’lik makbuzlarda da olduğu ve muhtemelen ödeyen kişi tarafından atıldığı görülmektedir.

Öte yandan yargılama sırasında tarafların ticari defterleri incelenerek alınan bilirkişi raporunda taraf defterlerinin kapanış tasdiklerinin olmadığı anlaşılmaktadır. O halde kapanış tasdikleri olmayan ticari defterler sahibi lehine delil niteliği taşımaz, aksine aleyhine delil olma özelliğini taşır. Bu nedenle davalının defterlerine delil olarak dayanılamaz. Davalı kira bedellerini ödediğini kanıtlayamamıştır.

Bu durumda davacının ödemeye ilişkin beyanları da nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi doğru değildir. Ayrıca, taraflar arasındaki sözleşmenin ticari iş niteliğinde olduğu ve tarafların özgür iradeleri ile % 10 gecikme zammı kararlaştırdıkları ve bu belirlemenin tarafları bağlayacağı gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.