Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/2927 K.2012/6133

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, iktisap ve konut ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili davalının kiracı olduğu kiralananı iktisap ettiğini bildirerek ihtiyaç nedeniyle tahliyesini talep etmiş , davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

6570 Sayılı Yasa kapsamına giren bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda, dilerse Yasanın 7/d maddesinde öngörülen sürelerden yararlanarak ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Yeni malikin bu seçeneklerden hangisi yararına ise onu tercih etme hakkı vardır.

6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine dayanması halinde yeni malikin iktisap günü de dahil olmak üzere iktisap tarihinden itibaren bir (1) ay içinde kiralananı satın aldığını ve ihtiyacı olduğunu kiracıya bildirmesi ve yine iktisaptan itibaren iktisap günü dahil altı (6) ayın sonunda dava açması gerekir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür.

Ancak iktisabı izleyen bir ay içerisinde ihtar tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir.

6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine göre açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımıza gelince; davacı vekili, davacının emekli olduğunu, yaşamını Türkiye'de devam ettirmek arzusunda olduğunu, buna imkan verecek bir meskeni olmadığını, borçlanarak dava konusu taşınmazı satın aldığını belirterek taşınmazın tahliyesini istemiş, davalı vekili ise davacının Almanya da yaşadığını, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dinlenen tanıklar beyanlarında, davacının yurt dışında yaşadığını, izne geldiğinde oğlunun ve kızının yanında kaldığını, rahat edemediğini, taşınmazı yurt dışından izin için geldiğinde kullanmak üzere satın aldığını beyan etmişlerdir. Davacı yurt dışından izin kullanmak için geldiğinde otelde ya da yakınlarında kalmaya zorlanamaz.

Davacının ihtiyacının gerçek ve samimi olduğu kabul edilmekle tahliye kararı verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.