Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/2993 K.2012/11696

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 12.000 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.400 TL kira alacağının tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin aylık kira miktarı ve hüküm altına alınan kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, yargılama sırasında davalı tarafından imzalandığı Adli Tıp Kurumu raporu ile anlaşılan 1.1.1989 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak aylık 200 TL'den 4.12.2002- 4.12.2007 arası aylar kirası 12.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Anılan sözleşmenin özel şartlar bölümü 7. maddesinde, başlangıçta aylık 40 TL olarak belirlenen kira parasını kiracının her yıl % 25 oranında artıracağı kararlaştırılmıştır. Davacı işbu davadan önce ...

27.İcra Müdürlüğü'nün 2007 / 13665 sayılı icra takip dosyası ile 6.12.2007 tarihinde yaptığı icra takibi ile sözlü kira akdine dayanarak işbu davanın da konusunu oluşturan aylık 200 TL'den 4.12.2002-4.12.2007arası kira parası 12.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalının takibe itiraz etmesi üzerine açılan davada ...

5. İcra Hukuk Mahkemesi 2008 / 18-193 sayılı kararı ile uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle davanın reddine karar vermiş ve karar 11.3.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Davacının bu davadaki talebi de aynıdır. Her ne kadar taraflar arasında düzenlenmiş kira sözleşmesinde yıllık % 25 artış şartı olsa da, davacı, gerek icra takibinde, gerek davada aylık 200 TL üzerinden talepte bulunmuştur.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda ise, davacının artış uygulanmaksızın beş yıllık kira parasını talep etmesi karşısında tarafların sözleşmedeki artış şartının uygunlanmasından zımni olarak vazgeçtikleri sonucuna varılarak, başlangıçta sözleşmede kararlaştırılan aylık 40 TL üzerinden hesaplama yapılmış, mahkemece de bu rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Bununla birlikte taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi ve sözleşme hükümleri tarafları bağlayacağından ve sözleşmenin belirtilen özel hükmü bir yargı kararı ile ortadan kaldırılmadığından kiracılık süreci içinde bir tarihten sonra kira artış oranının uygulanmaması, ilk yılın sonundan itibaren artış uygulanmadığı sonucunu doğurmaz.

Varılan noktada davacı, kira parasının aylık 200 TL'ye ulaşmasından sonra artış uygulanması hak ve talebinden vazgeçerek icra takibinde ve davada aylık 200 TL üzerinden talepte bulunmuştur. Bu durumda mahkemece aylık 200 TL'den istenilen dönemlere ilişkin 12.000 TL toplam kira alacağı üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kira alacağının tahsiline eksik hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.