Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/336 K.2012/4015

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili ile davalının evlenirken, davacının ortak haneye bir kısım kişisel çeyiz eşyası getirdiğini, eşyalar ve takılarla ilgili eşya senedi düzenlendiğini belirterek, bu eşyaların aynen iadesini, bunun mümkün olmaması halinde bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde, "22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının üçüncü kısım hariç olmak üzere ikinci kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğe ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin" aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Olayımıza gelince; mahkemelerin görev hususu kamu düzenini ilgilendirdiğinden hakimin bu hususu kendiliğinden dikkate alması gerekir. Hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Yasasının, eşler arasındaki mal rejimini düzenleyen 202 ve devamı maddeleri ile kişisel malları düzenleyen aynı yasanın 220. maddesinin de tartışılması gerektiği, bu maddelerin de Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olup, bağımsız aile mahkemesi kurulu olan yerlerde bu mahkemece, bağımsız aile mahkemesi kurulu olmayan yerlerde ise aile mahkemesi sıfatıyla asliye mahkemesince davanın görülmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, kamu düzenini ilgilendiren görev hususu üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.