Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/4737 K.2012/7312

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ile önceki malik kiralayan arasında 15.10.2003 tarihli kira sözleşmesi olduğunu, davalının kiralananı pizzacı olarak işlettiğini, davacının oğlu ...’ın bir işi olmadığından aynı yerde cafe/restoran işletmeciliği yapacağını ileri sürerek, davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında kira miktarı konusunda anlaşmazlık olduğunu, davacının asıl amacının kira bedelini artırmak olduğunu ve ihtiyacın samimi olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kiralayanın ihtiyaçlı oğlu ...’un 2008 yılında askerden geldiği halde, dava tarihine kadar ihtiyaç iddiasında bulunmadığı, taraflar arasında tahliye davası ve kira bedelinde uyuşmazlıklar olduğu, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

6570 sayılı yasanın 7/c maddesine göre işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istenebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olması ve ihtiyaç iddiasının kanıtlanması gerekir. İhtiyaçlının boşta olması ihtiyacın varlığına karine teşkil eder. Ancak, kiralananın da yapılacak işe uygun olması gerekir. Yargılamada dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından davacının oğlunun boşta olduğu, herhangi bir işinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İhtiyaçlının yapacağı iş ile şu anda yapılan iş pizza işletmeciliği olduğundan aynı nitelikte olup kiralanan taşınmaz yapılacak işe uygundur. Davalı, ihtiyaç iddiasının gerçek, zorunlu ve samimi olmadığını savunmuş ise de, savunmasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Dosyada mevcut deliller karşısında boşta olan davacının oğlu Yavuz Kutal’ın işyeri ihtiyacının gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.