KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2012/5311 E., 2012/8332 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Tahliye
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, akde aykırılık nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı kiralayan, davalının yazılı izin almaksızın kiralanan binanın dış cephesini başkasına reklam alanı olarak kiraladığını, taşınmazın dış cephesine reklam ve ilan asıldığını, ihtara rağmen akde aykırılığın giderilmediğini ileri sürerek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ise, ihtarnamenin usulsüz tebliğ edildiğini, binanın dış yüzeyinin kiralanan olmadığını, akit dışındaki bir yere tecavüzün akde aykırılık sayılamayacağını, bunun el atmanın önlenmesine konu teşkil edebileceğini savunmuştur. Mahkemece akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.02.2004 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık yoktur. Sözleşmeye göre taşınmaz kitabevi olarak kullanılmak amacıyla kiraya verilmiştir. Davalının akde aykırı olarak kiralanan taşınmazın dış cephesine reklam aldığı iddia edilmiş ise de taraflar arasındaki sözleşmenin özel şartlar bölümünde kiralanan taşınmazın dış yüzeyine reklam, ilan veya afiş asılmasını yasaklayan bir düzenleme bulunmamaktadır.
Kiralananın doğrudan kullanımı ile ilgili olmayan hususlar akde aykırılık oluşturmaz. Kiralananın dışında kalan yere yapılan tecavüzler her zaman genel hükümlere göre el atmanın önlenmesi talebine konu olabilir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/5311, K. 2012/8332, 4 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama