Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/7267 K.2012/10299

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmemesi nedeni ile davacılar İcra Mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece derdestlik sebebiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 11.01.2007 başlangıç tarihli sözlü kira akdi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklılar tarafından 22.06.2010 tarihinde ...İcra Müdürlüğünün 2010/3039 esas sayılı takip dosyası ile başlatılan icra takibinde ödenmeyen 01.02.2007 ila 01.06.2010 tarihleri arasına ait 41.000-TL kira parasının tahsili istenmiştir. Takibe itiraz edilmediğinden takip kesinleşmiştir.

Kesinleşen takip nedeni ile alacaklı davacılar İcra Mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece Düzce 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.05.2010 tarihli 2009/89 esas 2010/628 karar sayılı dava dosyası ile eldeki dava dosyasının konusu ve taraflarının aynı olduğundan bahisle derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, incelenen Düzce 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.05.2010 karar tarihli 2009/89 esas 2010/628 karar sayılı dava dosyasının aynı taraflar arasında ancak 6570 sayılı yasanın 7/d maddesi gereği açılan iktisap ve ihtiyaç nedeni ile tahliye istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Aynı taşınmaza ilişkin farklı hukuki sebepler ile dava açılmasında ve tahliye istenilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Kesinleşen icra takibi nedeniyle temerrüde dayalı tahliye istemi ile iktisap ve ihtiyaç nedeni ile tahliye isteğine ait dosyaların hukuki sebepleri farklı olması sebebiyle derdestlikten söz edilemeyeceğinden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.