Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/8259 K.2012/12204

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, restoran niteliğindeki taşınmaza ilişkin olarak süre bitimi, ihtiyaç ve iki haklı ihtar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin süre bitimi ve iki haklı ihtar nedeniyle tahliye istemine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekilinin işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili müvekkili Kazım Biçer ve eşinin hali hazırda bir işi olmadığını, dava konusu dükkanda ticari faaliyet yapacaklarını, bu bakımdan işyeri ihtiyaçları olduğunu, tüm bu hususların davalıya ihtaren bildirildiğini ancak bir sonuç alınamadığını belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davacıların yapılacak iş hakkında bilgi vermediklerini, davadan önce çekilen ihtarnamede ihtiyaçlı olarak sadece davacı ...’in bildirildiğini, tutarlı olmayan davranışlar nedeniyle davanın reddinin gerektiğini savunmuştur. Mahkemece ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı ve kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan kira sözleşmesi 01.01.2009 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli olup sözleşmede kiralananın niteliği içkili restoran olarak belirtilmiştir. Dava, kiralayanlardan Kazım ve eşinin işyeri ihtiyacı nedeniyle açılmıştır. Davacı tanıklarından Haydar Şakar; ihtiyaçlı Kazım ve eşinin bir işi olmadığını, davacı tanığı Kazım Ersoy.

Kazım ve eşinin kiralananı boşalttırıp restoran açmayı düşündüklerini ve yine tanık olarak dinlenen Hasan Biçer; dava konusu taşınmaza davacı çocuklarının ihtiyacı olduğunu kafeterya işleteceklerini bildirmiştir. Bir yerin aynı anda restoran ve kafeterya olarak işletilmesi mümkün olup dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından davacı ... ve eşinin hali hazırda bir işte çalışmadıkları ve davaya konu taşınmaza işyeri olarak ihtiyaçları olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan keşide edilen ihtarnamede Kazım’ın işyeri ihtiyacı ileri sürüldükten sonra davanın Kazım ve eşinin ihtiyacı için açılmış olması da samimiyetsizliğe delil olamaz.

Kaldı ki açılmış olan dava sırasında dahi davalının kabulüne bağlı olmaksızın ihtiyaçlı kişinin değiştirilebilmesi mümkündür. Ne var ki davacıların aynı nitelikte başka bir işyerini boş olarak tuttukları savunulmuş olup ihtiyacın samimi olarak kabul edilebilmesi bahse konu işyerinin yapılacak işe uygun olup olmadığının tespitine bağlıdır. Bu durumda mahkemece her iki taşınmaza yönelik, konum, büyüklük, kullanılış biçimleri yönlerinden bilirkişi aracılığıyla karşılaştırmalı keşif yapılıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.