Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/8573 K.2012/16490

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle dönem sonuna kadar kira bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının kira sözleşmesi sona ermeden kiralananı 06/11/2010 tarihinde boşalttığını, bütün çabalarına rağmen mecurun kiraya verilemediğini, davacının kira kaybına uğradığını belirterek sözleşmenin sona erme tarihi olan 1.10.2011 tarihine kadar bakiye 11 aylık kira bedeli olarak 4400 TL'nin faizleri ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, sözleşme imzalanırken davacının şofben takılacağını vaat ettiğini,bütün uyarılarına rağmen şofben takmadığını, ayrıca kiralananın bulunduğu binada gürültü yapıldığını ,haklı sebeplere dayanarak noter ihtarı ile sözleşmeyi feshettiğini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.10.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin hususi şartlar bölümünün 8. maddesinde kiracının kiralananı boşaltmak istediği takdirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorunda olduğu kararlaştırılmıştır.

Davalı 2.11.2010 keşide, 4.11.2010 tebliğ tarihli ihbarla taşınmazı 6.11.2010 tarihinde tahliye edip teslim edeceğini belirtmiştir. Sözleşmenin 8. maddesine uygun feshi ihbardan söz edilebilmesi için kiralananın tahliye edileceğinin bildirildiği tarih ile ihtarnamenin tebliğ edildiği tarih arasında en az bir aylık sürenin bulunması gerekir. Feshi ihbar sözleşmenin 8. maddesindeki süreye uygun olmadığından geçersizdir.

Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi Borçlar Kanununun 98. maddesi yollamasıyla 44. maddesi gereğidir.

Ama ne var ki taraflar kira sözleşmesinin 8. maddesi ile erken tahliye halinde yeniden kiraya verme süresini bir ay ile sınırladıklarından mahkemece kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gereken makul süre sözleşmenin 8. maddesinde öngörülen bir ay olarak kabul edilerek davacının dava dilekçesinde bildirdiği tahliye tarihi olan 06.11.2010 tarihinden itibaren bir aylık yoksun kalınan kira alacağına hükmetmek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.