Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/9380 K.2012/12170

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, bir kısım davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı tarafından tahliye taahhütü nedeniyle yapılan icra takibi üzerine düzenlenen tahliye emrine davalının süresinde itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece sözleşmede kira başlangıcı ihtilaflı olduğundan icra takibinin bir aylık yasal süre içinde yapıldığının tespiti mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan kira sözleşmesinin ön sayfasında kira başlangıç tarihi 1.5.1998 olarak gösterilmiş ise de özel şartlar bölümünün 5.maddesinde ise kira başlangıcı 1.4.1998 olarak belirtildiğinden özel şartlar bölümündeki bu düzenleme ile ön sayfasındaki kira başlangıç tarihi ortadan kaldırılmıştır. Bu durumda kira başlangıcının 1.4.1998 olduğunun kabulü gerekir.

Kaldı ki icra takibinde davacı tarafından 1.4.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanılmış, davalı tarafından bildirilen kira başlangıç tarihine itiraz edilmemiştir.

Taraflar arasında yenilenen 1.4.1998 başlangıç tarihli sözleşmenin özel şartlar 5.maddesinde kira başlangıcının 1.4.1998, sürenin 14 yıl olduğu, 14.yıl sonunda hiç bir ihtar tebligat ve mahkeme kararına lüzum kalmaksızın kiracının kiralananı kiralayanlara teslim edeceği kararlaştırılmış olup, söz konusu maddedeki kiracının bu beyanı tahliye taahhütü niteliğindedir.

Davacı, Borçlar Kanunun 76 ve İcra İflas Kanunu'nun 19. maddeleri gereği tahliye tarihi olarak bildirilen sözleşme süresinin sona erdiği 31.3.2012 tarihinden itibaren bir aylık yasal süre içinde 6.4.2012 tarihinde icra takibini yaptığına göre açılan dava süresinde olup, mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.