Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/9616 K.2012/12398

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... vekili kira süresi sona erdiğinden, davalının 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi gereğince taşınmazdan tahliyesini istemiştir. Davalı savunmasında kiralanın %40' ının ...’a ait olduğunu ve 1995 tarihinden itibaren ...’ın kiracısı olduklarını, o tarihte adı geçen kişinin taşınmazın tamamına malik olduğunu, belediyenin istimlak ederek taşınmazın %60’ ına malik olduğunu bu tarihten itibaren de davacı ... ile kiralananın sadece %60'ı için kira sözleşmesi yaptıklarının tahliyenin bölünemeyeceğinden davanın reddini istemişlerdir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1/8/2003 başlangıç ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasına bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Kira sözleşmesinin özel şartlar birinci maddesinde dava konusu taşınamazın belediye ve Nafia Erat arasında devam eden cebri tescil davası sonucu 207.50 m² lik kısmının belediye adına kayıt ve tesciline karar verildiği, mahkemenin tescile karar verdiği 14/3/2002 tarihinden itibaren belediyenin hissesine düşen 207,50 m²’ye tekabül eden kısım için aylık kiraların %60 ‘ının kiracılardan tahsil edilmesi koşulu ile Hal Sokak 7/A numarada kiracı Uğurlu …A.Ş. ile bir yıllığına kiraya verildiği yazılıdır.

Nitekim Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/3/2002 gün ve 2001/ 792- 2002/122 esas ve karar sayılı ilamı ile 207,50 m² sini davacı ... adına tescil edildiği dosya içerisindeki mahkeme ilamından anlaşılmaktadır. Davalı da davacı belediyeden kiralananın %60’ını kiraladıklarını savunmuştur. Bu durumda dava konusu taşımazın iki kiralayanı bulunduğu, davacı belediyenin kiralananın %60 ını kiraladığı, kalan %40' nın ise dava dışı ... tarafından kiralandığı anlaşılmaktadır.

Kural olarak tahliye hakkı bölünemeyeceğinden kiralananın bir kısmı ayrık tutularak kalan kısımdan tahliyeye karar verilemez. Davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.