KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/10822 E., 2014/4072 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Çınar Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 14/02/2013
- Numarası
- 2011/186-2013/28
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, kiralananın hor kullanılmasından kaynaklanan 7.100 TL tazminatın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3.550 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevini düzenleyen 4. maddesinin 1 / a bendi gereğince kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar sulh hukuk mahkemesinin görevine girmektedir.
Mülga 1086 Sayılı HUMK'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri sulh hukuk mahkemesi olarak gösterilmiştir.
Davadaki uyuşmazlık da, 25.05.2009 tarihli kira sözleşmesine dayanılarak davalının kiralanana verdiği zararın tazminine ilişkin olup, dava 6100 Sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra 13.12.2011 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açılmıştır.
Bu durumda mahkemenin yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereği dava dilekçesini görev yönünden ret ederek görevsizlik kararı ile dosyayı görevli sulh hukuk mahkemesine göndermesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/10822, K. 2014/4072, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama