Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/11969 K.2013/13450

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; dava konusu kiralananın 01/07/2010 tarihinde 1 yıl süre ile kiraya verildiğini, müvekkilinin bu yerde kendi işyeri ihtiyacından dolayı kahvehane açmak istediğini ileri sürerek, davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yaklaşık 10 yıldan bu yana davacının kiracısı olduğunu, kiralandığı günden beri dava konusu yerde kahvehane işletmeciliği yaptığını, davacı tarafın müvekkilin kiracı olduğu taşınmaza ihtiyacının bulunmadığını, müvekkilinin işlettiği kahvehaneye çok yakın aynı sokakta boş başka bir dükkanının bulunduğunu, davacı tarafın yaşı itibarıyle 65 yaşında olup bu zamana kadar hiç böyle bir işle uğraşmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Dinlenen davacı tanıkları; davacının son zamanlarda mali durumunun bozulduğunu, çektiği krediler nedeniyle bankalara borçlarının bulunduğunu, ihtiyaçlının dava konusu yerde yine kahvehane işini yapacağını bildirmişlerdir. 20.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazın kahvehane işi yapılmasına elverişli nitelikte bulunduğu bildirilmiştir.

Toplanan tüm delillerden; davacı ihtiyaçlının emekli ve boşta olduğu, halen kahvehane olarak işletilen işyerini yine kahvehane olarak kullanacağı, dava konusu yere ihtiyacı bulunduğu, ihtiyacın gerçek ve samimi olduğu anlaşılmış olup, bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.