Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/12311 K.2014/5816

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralanana yapılan faydalı masrafın davalı kiraya verenden tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL alacağın dava tarihi olan 22.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, sürücü kursu açmak amacıyla davalıya ait iki adet taşınmazını 01/02/2002 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile badanasız, ara bölmesiz, elektrik su ve herhangi bir demirbaşı bulunmadığı halde kiraladığını, kira akdinin düzenlenmesinden sonra davacının kiralananda sürücü kursu açabilmek için gerekli olan iki bayan ve üç bay kullanımına uygun tuvalet, trafik-motor-ilk yardım sınıfları ile kurucu-müdür ve kayıt kabul odalarını standartlar yönergesine uygun olarak tuğla ile örmek sureti ile ara bölmeleri yaptırdığını,

yine elektrik ve su tesisatlarını döşeterek ,zemin tesviyesini yaptırdığını, antre ve çay ocağı olarak planlanan bölümlere karo döşettiğini, tüm duvarları sıvatarak badanalarını yaptırdığını, kapı ve pencere demir doğramaları da yaptırdığını, kiralananı sürücü kursu olarak açılışına hazır hale getirmesine rağmen iş yeri tadilat projesi ve iş yeri ruhsatının alınmaması nedeni ile açılışı gerçekleştiremediğini ve işyerini açamadığını, kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 4. maddesinde işyerinin imar İskan, Belediye, Tek, Oturma izninin kiralayan davalı tarafından temin edileceği belirtildiği halde ruhsat alınmadığın kullanamadığını,

davalının sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince bu bedeli ödemesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL alacağın sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davalıya ait inşaat ruhsatı olan 2 mağazayı sürücü kursu yapmak için kiraladığını, davacının sürücü kursu yapmak için gerekli düzenlemeyi usulüne uygun yapmaması nedeniyle ruhsat alamadığını, inşaatı yarım bıraktığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında 01.02.2002 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralananın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı açmış olduğu işbu dava ile kiralanana yapmış olduğu ve demirbaş niteliği taşıyan imalat, tadilat ve inşaat bedellerini talep etmiştir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, 25/01/2007 tarihinde yapılan tespit sonrasında hazırlanan bilirkişi raporunda belirlenen imalatların dava tarihindeki değerleri saptanmıştır. Mahkemece anılan imalatların demirbaş niteliğinde olup taşınmaza değer kattığını belirlenmiş, taşınmaz mevcut haliyle yeniden 3. kişiye kiraya verilmiştir.

.Yargıtayın yerleşik uygulamaları kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanunu'nun, 414. maddesi kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalı kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Kiralananın tahliyesi sonunda kiralayan bunları benimsemiş ve kiracı aleyhine sebepsiz zenginleşme meydana gelmiştir. Bunun için mahkemece ek rapor alınarak taşınmaza yapılan faydalı ve zorunlu masrafların imal tarihi itibariyle belirlenen faydalı masraf alacağı hesap edilmesi gerekirken dava tarihi itibariyle belirlenen imalat değerleri üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.