KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2013/13509 E., 2013/15593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Tahliye-Alacak
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, iki haklı ihtar nedeniyle tahliye ve 15000 TL kira alacağının davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye davasının reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacı vekilinin tahliye isteminin reddine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin alacağa yönelik itirazlarına gelince; davacı vekili dava dilekçesinde davacının kiralanan taşınmazı 16.05.2007 tarihinde satın aldığını, önceki malik tarafından verilen temliknameye dayanılarak mayıs 2005 tarihinden mecuru iktisap tarihi olan 16.05.2007 tarihine kadar olan kira bedellerinin davalıdan istendiğini, ancak ödeme yapılmadığını belirterek iktisap tarihinden önceki kira alacağının faiziyle tahsilini istemiş, 09.04.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 15000 TL kira alacağının tahsiline karar verilmesini taleb ederek harcını da ödemiştir.
Mahkemece hükmün gerekçe kısmında tahliyeye ilişkin değerlendirme yapılarak hükmün sonuç kısmında davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Bu durumda alacağa ilişkin bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Hukuk muhakemeleri kanununun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.
Mahkemece kira alacağına ilişkin davacı talebiyle ilgili olarak da bir hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/13509, K. 2013/15593, 20 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama