Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/13511 K.2014/4539

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava kiracı tarafından açılmış sözleşmenin haksız feshi nedeniyle kâr mahrumiyeti tazminatı ile zorunlu ve faydalı masraf bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece zorunlu ve faydalı masraf bedeline yönelik istemin reddine, kâr mahrumiyeti isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde.

Davaya konu çiçek satış reyonunun kiralanması konusunda davalı Belediye ile müvekkili arasında 05.11.2011 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli sözleşme yapıldığını, ancak davalı belediyenin 30.05.2003 tarihli Kültür Varlıkları Koruma Kurulu kararını gerekçe göstererek sözleşmeyi 30.01.2010 tarihinden geçerli olmak üzere feshettiğini, feshin haksız ve hukuka aykırı olup bu nedenle müvekkilinin kazanç kaybı yaşadığını, öte yandan malzeme ve demirbaşların kiralananın yıkımı sırasında zarar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 8.000 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ise. Davaya konu çiçek reyonları hakkında İzmir 2 nolu Koruma Kurulunun 30.05.2003 tarihli yıkım kararı olduğunu, kurul kararlarına uyulmasının yasal zorunluluk olduğundan reyonun belediyece boşaltıldığını, boşaltılan yerdeki davacıya ait demirbaşların muhafaza edilmek üzere alıkonulduğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının demirbaş bedeline yönelik istemin reddine, ıslah talebi de nazara alınarak 18.318,06 TL kazanç kaybının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 05.11.2011 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye konu taşınmaz çiçek satış reyonu olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiştir. Davalı Belediye Başkanlığı sözleşme tarihinden önce alınmış Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu kararını gerekçe göstererek sözleşmeyi 30.01.2010 tarihi itibariyle feshettiğini davacıya bildirmiştir.

Kural olarak taraflar sözleşme süresi ile bağlı olup kira sözleşmesinin süresinden önce ve haklı bir gerekçe olmaksızın feshi durumunda feshe neden olan taraf açısından tazminat sorumluluğu söz konusu olur. Somut olayda davalı feshin haklı bir nedene dayandığını sunduğu delillerle kanıtlayabilmiş değildir.

Bu durumda davalı borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle davacının uğradığı zararı karşılamakla yükümlü olup davacının talepleri bu çerçevede değerlendirilmelidir. Ancak borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle talep edilecek zararın kapsamı belirlenirken TBK.’nun 52/1.maddesi hükmü de göz önünde bulundurulmalıdır. Bu kapsamda zarar gören tarafın zararın artmaması bakımından gerekli tedbiri alması gerekecektir.

Sonuç itibariyle davacının fesih tarihinden itibaren aynı gelir seviyesine sahip benzer nitelikteki başka bir işyerini kiralayabileceği olağan sürenin tespit edilerek bu süreye ilişkin olarak davacının kayıpları değerlendirilmelidir. Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın soyut bir şekilde kira süresi sonuna kadar olan dönem için hesaplama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.