KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/16580 E., 2014/1646 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
- Mahkemesi
- İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19/09/2013
- Numarası
- 2013/190-2013/536
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, tahliye ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece alacakla ilgili istemin kısmen kabulüne, icra inkar tazminatına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosyaya ibraz edilen 01.09.2010 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı takip talebinde 2.284,74 TL asıl alacak ve 17,14 TL işlemiş faiz istemiş, borçlu itirazında kira akdine ve miktarına karşı çıkmamış, borca itirazda bulunmuştur. Bu durumda takipte istenen alacak miktarı davalı borçlu açısından kesinleşmiştir. Bu aşamadan sonra davalı kesinleşen alacak miktarını ödediğini kanıtlamak zorundadır.
Davalı tarafça dosyaya 20.05.2013 tarihli mağaza teslim tutanağı ve 4.442,67 TL tutarında ödeme makbuzu ibraz edilmiştir. Davalı bu tutanakta kiralananın karardan önce teslim edildiğini ve 4.442,67 TL ödemede bulunduğunu iddia ettiğine göre mahkemece bu belgeler üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/16580, K. 2014/1646, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama