Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/6676 K.2013/17151

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira, boya, yakıt, aidat alacağı ile erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının kiralananı 2010 yılının Ağustos ayı sonu itibariyle erken tahliye ettiğini, kira, yakıt ve aidat alacağını ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.262,00 TL alacak yönünden itirazın iptaline karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin yakıt alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince. Taraflar arasında 15.05.2010 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracının 2010 yılının Ağustos ayında kiralananı tahliye ettiği tarafların kabulündedir. Kira sözleşmesinin 2. maddesinde yakıt ve kapıcı parasının kiracıya ait olduğu kararlaştırılmıştır.

Kiralananın tahliyesinden sonra yeniden kiraya verilmesi için yoksun kalınan makul süre kira parası ile ortak gider ve yakıt parasından kiralananı erken tahliye eden davalı kiracı sorumludur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda üç aylık kira alacağı ile aidat ve yakıt giderinden davalı borçlunun sorumlu olacağının belirtildiği ancak hesaplamaya yakıt giderinin dahil edilmediği bu haliyle raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak bilirkişi raporu ile belirlenen makul süre içerisinde davalı kiracının ödemesi gereken yakıt parasının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.