Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/6690 K.2013/9814

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira ilişkisinin tespiti ve kiracılık sıfatına yapılan müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kiracı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... İşhanı 304 nolu büroda 07.06.2004 tarihinden itibaren her yıl yenilenen kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı idarenin müvekkiline keşide ettiği 28.09.2011 tarihli yazı ile taşınmazın yatırım programına alındığından sözleşmenin yenilenmeyeceğini ve kiralananın 31.12.2011 tarihi itibariyle tahliyesini istediğini bildirdiğini belirterek kiracılığın tespiti ile kiracılık sıfatına yapılan müdahalenin önlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanun'unun 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3 ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülkiye amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır.

Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Kanununun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür.

Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasal süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağı hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil kabul etmek gerekir.

Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülkiye amirinden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez.

Olayımızda. Davaya konu ... İşhanı 3.kat 304 nolu büro ilk olarak 26.05.2004 tarihinde yapılan ihale sonucunda 07.06.2004 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile dava dışı ...'ya kiraya verilmiş, daha sonra ... tarafından yine kendisine ait olan davacı... Ltd. Şti.ne aynı şartlarla devredilmiş olup, davacı şirketle davalı arasında 14.11.2005 başlangıç ve 31.12.2005 bitiş tarihli kira sözleşmesi imzalanmıştır.

Bu durumda davacının davalı ... ile olan kira ilişkisi ihale ile tesis edilen ilk kira sözleşmesinin devamı niteliğinde olup, 5737 sayılı Kanun'un 79/c maddesi gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne ait taşınmazlarda 2886 sayılı Yasanın 75. maddesi kapsamına alındığından değişikliğin yürürlüğe girdiği 27.02.2008 tarihinden itibaren davaya konu taşınmaz hakkında da 2886 sayılı Yasanın 75. maddesinin uygulanması gerekir.

Bunun sonucu olarak kira ilişkinin 6570 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenmesi olanağı kalmadığından davacı kiracı fuzuli şagil durumuna düşmüştür. Bu itibarla, sözleşmenin sona erdiği tarihten itibaren kiraya verilen yerin 6570 Sayılı Yasa ya da Borçlar Kanun'una tabi olup, olmadığına bakılmaksızın mahkemeden veya mülki amirden tahliyesi istenebilir.

Kira süresinin uzatıldığına ilişkin dosyada yazılı bir kanıt bulunmadığına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kiracılık ilişkisinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.