Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/881 K.2013/12243

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının personeli olan davalının başka kuruma atanması ve ilişiğinin kesilmesi sebebiyle bankaya ait lojmanda oturma süresinin sona erdiğini, buna rağmen lojmanı tahliye etmediğini ve sonrasında mahkeme kararı ile tahliye edildiğini, davalının 04.05.2009 tarihinden tahliye tarihi olan 11.12.2010 tarihine kadar, Konut İşleri İzahnamesinin 17.maddesi uyarınca ödemesi gereken cezalı kullanım bedellerini ödemediğini belirterek 28.651,26-TL alacağın tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının, davacıya ait “... ... Blok no: ... ... ... ...” adresindeki lojmanda oturmakta iken, 4046 Sayılı Kanun kapsamında istihdam fazlası personel statüsüyle, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı emrine atandığı ve 04.10.2006 tarihi itibariyle davacı bankadaki görevinden ayrıldığı tartışmasızdır.

Davalıdan tahsiline karar verilen cezalı kullanım bedelinin davacı bankaya ait 23.11.2005 tarih ve 391 sayılı konut işleri izahnamesinin 17.maddesi hükmüne göre hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan davacıya ait 23.11.2005 tarih ve 391 sayılı konut işleri izahnamesinin “Amaç” başlıklı 1.maddesinde; izahnamenin amacının, iş hukuku hükümlerine göre çalışan personele tahsis edilecek konutların tahsis şekli, oturma süresi ve benzeri konuları düzenlemek olduğu belirtilmiştir.

Bununla ilgili geçici 1. maddesinde ise “lojmanlardan yararlanmakta iken banka ile ilişiği kesilen 657 Sayılı Kanun ve 399 sayılı KHK.’ya tabi personel hakkında 13.09.2002 tarih ve 6688 sayılı Genelge eki Konut Yönetmeliği uygulanır” hükmüne yer verilmiştir.

Atıf yapılan 6688 sayılı Konut Yönetmeliği’nin “Konuttan Çıkarma” başlıklı 18/3.maddesinde; öngörülen süreler içinde banka konutlarını boşaltmayanlardan konutun boşaltılması gereken tarihten başlayarak tahliye tarihine kadar geçen süre için cezai faiz (kanuni faiz) ile birlikte rayiç kira tahsil edileceği öngörülmüştür.

Bu durum karşısında davalı personelin statüsüne göre hakkında, davacı bankaya ait 13.09.2002 tarih ve 6688 sayılı Genelge eki Konut Yönetmeliği hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.