Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/9330 K.2013/12142

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kiralananı 14.01.2010 tarihinde iktisap ettiğini, davalının söz konusu taşınmazda kiracı olduğunu, kiralananın el değiştirdiğini 14.06.2011 tarihi itibariyle öğrendiğini ancak bu tarihten beri müvekkiline hiç kira ödemediğini, davalının aylık 450 TL üzerinden Haziran/2011- Mart/2012 arası on aylık 4.500 TL kira borcu olduğunu, usulüne uygun olarak gönderilen ihtara rağmen davalının bu parayı ödemediğini belirterek temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ve 4.500 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise her hangi bir ödeme savunmasında bulunmamakla birlikte önceki malikle imzaladığı kira sözleşmesinde aylık kira parasının 250 TL olduğunu savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Kira ilişkisinin varlığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı kiraya veren vekili aylık kira miktarının 450 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise eski malik ile imzalanan sözleşme uyarınca aylık kira miktarının 250 TL olduğunu savunmuştur. Davalı tarafından sunulan sözleşmede her hangi bir artış koşulu yer almamaktadır.

Kural olarak kira ilişkisini ve kira parasını ispat yükü kiralayana, belirlenen kira parasının zamanında ve tam olarak ödediğini ispat yükü de kiracıya aittir. Taraflar arasındaki aylık kira miktarına ilişkin uyuşmazlığın bu prensip dahilinde çözüme kavuşturulması gerekir. Davacının iddia ettiği yıllık kira miktarına göre tanık dinlenme olanağı bulunmamaktadır. Öte yandan davacı aylık kira miktarının iddia ettiği tutarda olduğuna ilişkin yazılı kanıt da sunmuş değildir.

Bu durumda mahkemece davalı tarafından kabul edilen aylık kira parası doğrultusunda hesaplama yapılarak alacak istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.