Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/9914 K.2013/12516

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taşınmazda, 21.07.2011 tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracıdır. Davacı vekili tarafından 18.09.2012 tarihinde tahliye istemli olarak başlatılan icra takibinde 300 TL aylık kira parası üzerinden 2009/Haziran, Temmuz, Ağustos aylarına ilişkin toplam 900 TL alacağın tahsili istenmiş, davalı borçlu süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; kira paralarının düzenli olarak elden ve banka hesabına ödendiğini herhangi bir borcu olmadığını savunmuştur. İtirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece, Temmuz ayı kira parası ödenmiş olmakla, 600 TL alacağa yönelik itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Kiralanan taşınmazın davacı ve davalının paylı mülkiyetinde olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Nitekim sözleşmenin özel koşullar 21.maddesinde kiracının aynı zamanda mülk sahibi olduğu belirtilmiştir. Kural olarak müşterek mülkiyet esasına tabi taşınmazlarda her paydaş diğer paydaşların hakları ile bağdaştığı ölçüde paylı maldan yararlanma ve onu kullanma hakkına sahiptir (TMK madde 693/1). Paydaşın aynı zamanda taşınmazın kiracısı olması durumunda paydaş olan kiracının yasadan kaynaklanan yararlanma hakkını bertaraf edecek şekilde tahliye kararı verilemez. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.