Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/10597 K.2014/12449

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılardan A.. K.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili için girişilen tahliye istekli takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kefil N.. B.. yönünden reddine, kiracı A.. K.. yönünden kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalı kiracı tarafından temyiz edilmiştir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 20.06.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından 27.11.2013 tarihinde, kiracı ve kefil aleyhine başlatılan icra takibinde 2013 yılı Kasım ayı kira bedeli 6.220-tl nin faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş olup, bu istek üzerine düzenlenen 13 örnek ödeme emri kefil N.. B..’a 21.02.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, kiracı A..

K..’ya ise tebliğ edilememiştir. İ.İ.K’nun 269. Maddesinde ödeme emrinin tebliğinden sonra borçlunun itiraz sebeplerini icra dairesine bildirip yasal ödeme süreleri geçtikten sonra alacaklının merciden itirazın kaldırılması ve tahliye isteyebileceği öngörülmüştür. Ödeme emri kiracı davalıya tebliğ edilmediğinden henüz itiraz hakkı doğmamış olup anılan maddedeki süreler işlemez.

Borçlunun haricen icra takibini öğrenip, icra dairesine itiraz etmesi yasanın emredici hükümleri karşısında sonuca etkili değildir. Bu durumda mahkemece, bu nedenle istemin davalı kiracı yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.