Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/10896 K.2014/12432

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava konut ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde. Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğünde kayıtlı taşınmazı 01/03/2013 tarihinde satın aldığını, davalıya 06/03/2013 tarihinde ihtarname gönderdiğini, taşınmazı mesken olarak kullanmak istediğini, davalının aylık kira bedelini ödemediğini ve mecuru da tahliye etmediğini belirterek Türk Borçlar Kanununun 351. Maddesi gereğince kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili ise taşınmazın mülkiyetinin maliye hazinesine ait olduğunu, davacının taşınmazı iktisap etmediğini, müvekkilinin de kiracı konumunda olmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece, davacının emekli polis olup ihtiyacı nedeni ile taşınmazı satın aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Konut ya da çatılı işyeri niteliğindeki bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda bir ay içinde, dilerse TBK.’nun 351. maddesi uyarınca edinme günü de dahil olmak üzere edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla edinme tarihinden itibaren altı ay sonra ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür. Ancak edinmeyi izleyen bir ay içerisinde bildirimin tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir. Açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımıza gelince; dosya arasında bulunan 07/08/2012 tarihli satış vaadi sözleşmesi davacı ile dava dışı Y.. E.. arasında düzenlenmiş olup davacıya satışı vaad edilen yerin T..İ..P.. K.. ?? nolu parselde bulunan mesken nitelikli taşınmaz olduğu anlaşılmaktadır. Satıcı Y.. E.. ve alıcı L.. S.. tarafından 01/03/2013 tarihli dilekçe ile Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğüne başvurularak 01/03/2013 tarihinden sonra ecrimisil tahakkuklarının L.. S.. adına yapılması talep edilmiştir. Davacı 01/03/2013 tarihli ihtarname ile taşınmazı 01/03/2013 tarihinde satın aldığını bildirerek,

aylık 250 TL kira bedelinin banka hesabına ödenmesini ve mesken olarak kullanılacağından kiralananın tahliye edilmesini istenmiş, ihtarname davalıya 14/03/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Eldeki dava ise 24/10/2013 tarihinde açılmıştır.

Taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı kiracı olmadığını savunmuştur. Milli Emlak Müdürlüğünce davalı hakkında düzenlenen ecrimisil ihbarnamesi ve ödeme belgesi dosyaya sunulmuştur. Bunun yanında davaya konu taşınmazın halen arsa niteliği ile hazine adına kayıtlı olduğu taşınmazdaki meskenin davalı M..

D.. tarafından kullanıldığı ve davalıya ecrimisil tahakkuk ettirildiği Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığının 14/11/2013 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece taraflar arasında kira ilişkisi bulunup bulunmadığı ve davacının aktif dava ehliyetine sahip olup olmadığı üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.