Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/11635 K.2014/12441

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalılar ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkillerine ait dükkanda 10/08/1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalının halen 4.500 TL kira bedeli ödediğini belirterek 10/08/2013 tarihinden itibaren kira bedelinin net 10.000 TL brüt 12.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili kira bedelinde artışların düzenli olarak yapıldığını, talep edilen artışın fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 10/08/2013 tarihinden itibaren aylık kira parasının brüt 6.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına toplanan delillere göre mevcut deliller takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 10/08/1999 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli olup, sözleşmede aylık kira bedeli 275,00 TL olarak belirlenmiş, daha sonra düzenlenen 01/01/2007 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşmede ise aylık kira bedelinin 2200 TL olduğu yıllık kira artışının TEFE-TÜFE oranına göre yapılacağı kararlaştırılmıştır.

Tespiti istenen dönemde kira parası, 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde tutularak hak ve nesafet esaslarına uygun olarak takdir edilmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kural olarak hak ve nesafete göre belirlenecek kira bedeli endeks uygulamasına göre saptanacak miktardan az olamaz. Aksine davranış 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına ve orada vurgulanan "hak ve nesafet" ilkesine aykırıdır. Bundan ayrı olarak yeni donem kira parası tespit edilirken, hükmedilen kira parasının davalı tarafından yeni dönemde artırılarak ödenen miktardan az olamayacağı da gözönünde bulundurulmalıdır.

Yargılama sırasında mahkemece yerinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporunda yeni dönem kira parasının TÜİK endekslerine göre asgari 4.650 TL olduğu, yeniden boş olarak kiraya verilmesi halinde aylık 7.500 TL bedelle kiralanabileceği belirtilmiştir.

Davalı vekili yargılama sırasında dosyaya sunduğu dilekçede yeni dönemde aylık net 5.000 TL kira ödediğini, mevcut yatırılan kira bedelinin emsal ve rayiçlerden yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda bilirkişi tarafından belirlenen aylık brüt 7.500 TL kira parasından hakkaniyet indirimi yapılarak yeni dönem için aylık brüt kira bedelinin 6.000 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Davalı tarafından halen ödendiği belirtilen net 5.000 TL kira bedelinin brüt tutarı 6.250 TL olup mahkemece hüküm altına alınan miktardan yüksektir. Hak ve nesafete göre tespit edilecek kira parasının yeni dönemde davalının ödediği net kira parasının brüt tutarından az olamayacağı da gözönünde bulundurulmak suretiyle karar verilmesi gerekirken mahkemece yeni dönem için aylık brüt 6.000 TL kira parasına hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.