Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/13111 K.2015/1444

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı-k.davalı vekili Av.Ülkü ve davalı-k.davacı vekili Av.Mehmet geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava sözleşmenin feshi nedeniyle maddi tazminat ve teminat çekinin iadesi, birleşen dava ise, erken tahliye nedeniyle kira alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece teminat çekinin iadesinin konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, maddi tazminat isteminin reddine, birleşen davada ise istemin kabulüne karar verilmiş hüküm davalı- karşı davacı ve davacı- karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı – karşı davacının tüm, davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerine değildir.

2-Davacı- karşı davalının kira alacağına ilişkin temyiz itirazına gelince; Davalı- karşı davacı kiraya veren birleşen dosyadaki davada sözleşmenin tek taraflı fesh edilerek 30.09.2009 tarihinde tahliye edildiğini belirterek sözleşmenin 12. Maddesi gereğince Ekim 2009 ayından Haziran 2010 tarihine kadar olan kira bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.08.2008 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar 12. Maddesinde kira sözleşmesinin 2 yıl dolmadan tahliye edilemeyeceği ve tahliye tarihinden itibaren iki yıllık sürenin sonuna kadar olan kira bedelinden sorumlu olunacağı düzenlenmiştir. Davalı- karşı davacı kiralananın 30.09.2009 tarihinde tahliye edildiğini, tahliye den sonra ise ancak 01.07.2010 tarihinde yeniden kiraya verilebildiğini belirtmiştir. Erken tahliye halinde kiracı kural olarak dönem sonuna kadar olan kira paralarından sorumludur. Buna karşın kiraya verenin de, kendi üzerine düşen görevi yapması, kiralananın yeniden kiraya verilebilmesi için gayret göstermesi, böylece zararın

artmasını önlemesi, dava tarihinde yürürlükte bulunan 01.07.2012 tarihinde yürürlükten kaldırılan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 98. maddesinin yollaması ile aynı kanunun 44. maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 114.maddesinin yollaması ile aynı kanunun 52.maddesi) hükmü gereğidir. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak dava konusu kiralananın aynı koşullarda yeniden ne kadar sürede kiraya verilebileceğinin tespit edilerek, tespit edilen süre kadar kira parasının(makul süre kirasının) tahsiline karar verilmesi gerekirken, sözleşmenin 12. Maddesi gereğince yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır