Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/1858 K.2014/3441

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde; taşınmazı dava dışı şirkete 20.09.2008 tarihinde kiraladığını, davalı şirketin muvafakatla kirayı devraldığını, sözleşme gereği iki yıllık kiranın peşin ödeneceğini, 2. dönem olan 20.09.2010-20.09.2012 yılı kirasının sözleşme gereği peşin 52.800 TL yi kira dönemi başı olan 20.09.2010 da ödemediğini, bu nedenle arada sözlü anlaşma yapılarak 2. dönem kira bedelinin 54.000 TL olarak 2 eşit taksitte ödenmesini kararlaştırdıklarını, bu şekilde sözleşmenin revize edildiğini, davalının 08.10.2010 tarihinde 27.000 TL ödediğini ancak ikinci taksidi 23.09.2011 tarihinde sanki revize edilmemiş gibi 26.400 TL yatırdığını,

yine aidat ve su giderlerini yatırmadığını, ihtarname tebliğine rağmen ödeme yapılmadığını belirterek davalının tahliyesini talep etmiştir.

Davalı; davacının sunduğu kira sözleşmesinin tarafı olmadığını, taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 15.12.2008 başlangıç tarihli sözleşme olduğunu, ödemelerin fazlasıyla yapıldığını, davacının dayandığı sözleşme kabul edilse bile 2 yıllık kira bedelinin 52.800 TL olduğunu ve ihtardan önce 400 TL fazladan kira bedeli ödendiğini, kira sözleşmesinin revize edildiğini davacının ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ile dava dışı ... Tıbbi Malzeme İth. San. Tic. Ltd. Şti arasında imzalanan 20.09.2008 tarihli ve 2 yıllık kira sözleşmesinin 2. maddesinde “ kira 2 yıl için net 44.000 TL dir. Kira bedeli 2 yıllık dönem başında ödenecektir. Kiranın bir sonraki döneme uzaması halinde kira bedeli %20 artırılacaktır. 2 yıllık peşin ödeme uzayan dönemde de devam edecektir” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

Taraflar arasında imzalanan 15.12.2008 başlangıç tarihli ve aylık 700 TL bedelli kira sözleşmesi davalı tarafından dosyaya sunulmuştur. Davacı vekili bu sözleşme altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece bu sözleşmenin aslı sunulmadığından bahisle imza incelemesi yapılamadığı belirtilmiştir.

Davacı Ankara ... Noterliği’nin 19.06.2012 tarihli ve 9185 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile eksik ödenen 600 TL kira bedelinin otuz gün içinde ödenmesini istemiştir. İhtarname davalıya 20.6.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Yine davacı Ankara ... Noterliği’nin 09.05.2012 tarihli ve 7039 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile apartman yönetiminin aidat ödenmesi için ihbarname gönderdiğini, 30 gün içinde bu ihbarnameler gereği ödeme yapılmasını istemiştir. İhtarname davalıya 10.05.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalının 08.10.2012 tarihinde 8400 TL, 11.10.2012 tarihinde 18600 TL olmak üzere toplam 27.000 TL, 23.09.2011 tarihinde 26.400 TL olarak Buğu Tıbbi Gıda açıklaması ile ödeme yaptığı anlaşılmaktadır.

Davalı şirket davacı dayanağı kira sözleşmesinin tarafı olmadığını savunmuş ise de yapılan ödeme miktarları karşısında bu savunmanın yerinde olmadığı, davalının sunduğu 15.12.2008 başlangıç tarihli ve aylık 700 TL bedelli kira sözleşmesinin düşük vergi ödeme amaçlı olduğunun anlaşılmasına göre mahkemece 20.09.2008 tarihli yazılı sözleşme hükümleri üzerinde durularak davalı şirketin ödemeleri de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.