KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/2197 E., 2014/12273 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 10/06/2013
- Numarası
- 2013/111-2013/677
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının 10.01.2009 başlangıç tarihli, iki yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, halen 750 TL kira bedeli ödediğini belirterek aylık kira bedelinin 25.05.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1300 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, 10.01.2012 tarihinden itibaren aylık kiranın 1062,5 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
Mahkemece verilen ilk hükmün bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmaması nedeniyle bozulduğu , bozmaya uyan mahkemenin yeniden keşif yaparak ikinci bir bilirkişi raporu aldığı, davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz edilmesi üzerine bu kez bozmadan önceki ve sonraki bilirkişi raporlarındaki değerlerin ortalamasını almak suretiyle hüküm kurduğu görülmektedir.
Bozma ilamında bilirkişi raporunun hükme esas alınacak nitelikte olmadığı açıkça belirtildiğinden artık bu rapor geçersizdir. Öte yandan bilirkişi raporuna itiraz edilmesi durumunda itirazlar doğrultusunda ek rapor alınması ya da yeni bir heyetten rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekir. Raporların ortalaması alınmak suretiyle karar verilmesi doğru değildir.
Bu durumda mahkemece tespitin 10. 01.2012 tarihi itibariyle yapılması gerektiği hususu da gözetilerek davalı vekilinin itirazlarının değerlendirilmesi yönünden son bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/2197, K. 2014/12273, 12 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama