Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/4036 K.2014/6687

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine ve 8.750 TL kira alacağının tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 4 yıldır kiracısı olduğunu, aylık kiranın 550,-TL olup ayın 25’in de ödenmesi gerektiğini, birikmiş kiraların tahsili için iki ayrı ihtar çektiğini, çekilen ihtarlara rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, ödenmeyen Mayıs 2012 ile Ağustos 2013 arası toplam 8.750,-TL alacağın tahsili ile temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, duruşmalara katılmadığı gibi, cevap dilekçesi de vermemiştir.

HMK.nun 26/1 maddesinde “Hakim tarafların talep sonucuyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez...” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiş, mahkemece iki haklı ihtar irdelenerek iki haklı ihtar nedeniyle tahliyeye karar verilmiştir. Hakim HMK 26.madde gereğince taleple bağlı olup talep dışına çıkamaz. Bu nedenle mahkemece; davacının talebi doğrultusunda temerrüt nedeniyle tahliye hükümlerine göre araştırma ve inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın sebebinde yanılgıya düşülerek iki haklı ihtar nedenine dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı sözlü kira akdine dayanarak aylık 550,-TL den Mayıs 2012 ile Ağustos 2013 arası toplam 8.250-TL nin tahsilini istemiş, davalı ise duruşmalara katılmamıştır. Davalı duruşmaya katılmadığına göre davacının tüm iddialarını inkar etmiş sayılacağından davacı iddia ettiği kira bedelini, davalı ise kabul ettiği kira bedelinin ödendiğini kanıtlamak zorundadır. Bu nedenle davacıya iddia ettiği kira bedelinin ispatı için, davalıya ise ödemeye ilişkin imkan tanınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken alacak talebinin de kabul edilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.