Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/4346 K.2014/9230

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının 28.06.2002 başlangıç tarihi 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile müvekkiline ait taşınmazda kiracı olduğunu, kiralananın yap işlet devret şeklinde kiraya verilmesi nedeniyle kira bedelinin davalının işleteceği mağazanın aylık net satışının %1,85 +KDV si olduğunu, sözleşme sonunda davalının kiralananı tüm demirbaşları ve tefrişatları ile müvekkiline teslim etmesi gerektiğini ancak davalının kiralananı teslim etmediğini,

10 yıllık süre dolması nedeniyle kira parasının emsallere göre çok düşük kaldığını belirterek kira parasının 28.06.2012 tarihinden itibaren aylık 115.000,00 TL+ KDV olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı kira parasının ciro üzerinden kararlaştırıldığını bu nedenle kira bedelinin tespiti talep edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece üç ayrı bilirkişi heyetinden alınan sonuncu rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulüne kira bedelinin 28.06.2012 tarihinden itibaren aylık net 77.642,90 TL olarak tespitine karar vermiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve Kira bedelinin tespiti yöntemini belirleyen 18/11/1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre yenilenen dönemde kiraya verenin bilirkişice tespit edilecek olağan rayiç ve bu tespit edilemezse ekonomi esasları ve hak ve nesafet ilkesi uyarınca kira bedelinin tespitini isteme hakkının olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapmasında kalan temyiz itiraz yerinde değildir.

2-)Davalının tespit edilen kira parasının fahiş olduğuna yönelik itirazlarına gelince. Mahkemece kira bedelinin tespitine ilişkin olarak 3 ayrı heyetten rapor alınmış, Raporlarda bilirkişiler hemen hemen aynı emsalleri değerlendirmiş kiralanan ile aynı büyüklük ve özellikte emsaller taraflarca dosyaya sunulmaması, bilirkişilerce de bulunamaması nedeniyle dosyada bulunan büyüklük ve özellikleri farklı olan emsal sözleşmeler fikir verici olarak değerlendirilerek,

raporlar tanzim etmişler, ilk alınan raporda kiralananın 33.600,00 TL ye kiraya verilebileceği tespit edilmişken, davalı ve davacının itirazı üzerine alınan 02.12.2013 tarihli raporda 62.400,00 TL+KDV olmak üzere aylık 73.632,00 TL kiraya verilebileceği, davalının rapora itirazı üzerine alınan 14.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise aylık 77.642,90 TL+ KDV olmak üzere 91.618,62 TL kiraya verilebileceği belirtilmiştir.

Mahkemece son bilirkişi raporunun bir önceki bilirkişi raporuna da yakın olduğu belirtilerek son bilirkişi raporuna göre kira bedelinin aylık net 77.642,90 TL olarak tespitine karar verilmiştir. Alınan üç raporda kira bedelinin tespiti aynı yöntemle belirlenmiştir. Bilirkişiler emsal olarak gördükleri taşınmazdan kiralananın büyüklük durumuna göre kaç kat fazla kira getirebileceği üzerinde durularak rapor tanzim etmişlerdir.

Her üç raporda da aynı yöntem ile kira parasının tespitine gidilmiş olmasına, özellikle davacının ikinci bilirkişi raporuna karşı açıkça itiraz etmemiş olmasına göre ikinci alınan rapor uzlaştırıcı rapor olarak kabul edilerek 02.12.2013 tarihli ikinci raporda tespit edilen brüt kira bedeli üzerinden, davalının uzun süreden beri taşınmazda kiracı olması da nazara alınarak hak ve nesafet oranında indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.