KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/4743 E., 2014/6440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 8. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 14/11/2013
- Numarası
- 2013/225-2013/665
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tesbiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, kira bedelinin aylık 700,00 TL olarak ödendiğini belirterek 01/01/2012 tarihinden başlayan yeni dönem kira bedelinin aylık 2.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili,dava konusu taşınmazda ilk önce müvekkili şirketin ortaklarından M.. O...'ın kiracı olarak bulunduğunu,son on yıldır ise müvekkili şirketin kiracı olduğunu,talep edilen kira bedelini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece , davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının endekse göre 01.01.2012 tarihinden geçerli olmak üzere brüt 786,41 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki kira ilişkisinin yaklaşık on yıl öncesine dayandığı davacı tarafından inkar edilmeyen davalı savunmasından anlaşılmıştır. Taraflar arasından akdedilen en son kira sözleşmesi 01.01.2010 başlangıç tarihli olup 1 yıl sürelidir. Bu durumda 01.01.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, tarafların belirledikleri kira bedelinin emsal ve rayice uygun olup olmadığının belirlenmesinden sonra, eğer emsal ve rayice uygun ise, izleyen dönemler endeks tatbik edilmek suretiyle, kira tespiti yapılması, eğer uygun değil ise, tespiti istenilen dönemin hak ve nesafet dönemi olduğu kabul edilerek, buna göre kira tespiti cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/4743, K. 2014/6440, 20 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama