KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/7869 E., 2014/9778 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Beypazarı Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/06/2014
- Numarası
- 2013/438-2014/373
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, yeniden imar ve inşa maksadıyla esaslı tamir ve tadili için kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalıya kiraladığı taşınmazda esaslı tadilat yapacağını belirterek kiralanın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili,kiralanan taşınmazın yapılacağı esaslı tamir ve tadile ihtiyacı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
Dava konusu taşınmazın 05.08.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile kahvehane olarak kullanılmak üzere kiraya verildiği husunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Mahkemece her ne kadar 20.05.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak dava konusu taşınmazda yapılacak tadilatın esaslı tadilat mahiyetinde olduğu , tadilat sırasında dava konusu taşınmazın kullanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir.
Öncelikle yapılmak istenen tadilatın esaslı tadilat niteliğinde olup olmadığı, geçici tahliye gerektirip gerektirmediği, ikametin fennen mümkün olup olmadığının belirlenmesi sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile esaslı tadilat nedeniyle tahliye şartlarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/7869, K. 2014/9778, 15 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama