Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/8963 K.2014/10801

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kesinleşen takip nedeniyle İ.İ.K. 269/a maddesine dayalı tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.10.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin hususi şartlar 3. maddesinde “bir kira ödenmez veya geciktirilirse dönem sonuna kadar tüm kiralar muaccel olur ” şeklinde muacceliyet koşuluna yer verilmiştir.

Davacı tarafından 29.04.2013 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 600-TL 'den ödenmeyen Nisan/2013 kirası ile muacceliyet koşulu gereği 2013 yılının Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ilişkin toplam 3.600,00 TL kira alacağının tahsili istenilmiştir. Davalı kiracı icra takibine itiraz etmemiş, duruşmadaki beyanında kira paralarını ödediğini savunmuştur. Mahkemece.

Dairemizin, davalının tacir olup olmadığının tesbitine ilişkin 20.01.2014 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan araştırma sonucu davalının tacir olmadığına karar verilerek muacceliyet hükmünün geçersiz olduğu ve Nisan 2013 kirasının ise ödeme emrinin tebliğinden itibaren 30 günlük yasal ödeme süresi içerisinde yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece her ne kadar borcun ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, dosyaya ekli ödeme belgesinin incelenmesinde; ödeme emri tebliğinden itibaren 30 günlük ödeme süresi içerisinde davacının hesabına Nisan ayı kira bedeli açıklamalı toplam 568,50- TL ödeme yapılmış olduğu anlaşılmaktadır. Takip miktarı itiraz edilmeyerek kesinleştiğinden aylık kira miktarının 600,00-TL olduğunun kabulü gerekmektedir. Bu durumda davalının talep edilen Nisan ayına ilişkin kira parasının 31,50- TL eksik ödediği anlaşıldığından temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.