KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/9226 E., 2014/13340 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
- Mahkemesi
- İstanbul(Kapatılan) 25. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 17/02/2014
- Numarası
- 2013/138-2014/44
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde temyiz eden davacı şirket vekili Av. T.. T.. Z.. ve davalı şirket vekili Av. S.. M.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, taraflar arasında görülen itirazın kaldırılması davasında hükmedilen icra inkar tazminatının iadesine yönelik olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık temelde kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dava; davacının kira alacağına yönelik olarak hakkında yapılan icra takibi ve itirazın kaldırılması davası nedeniyle davalıya ödemek zorunda kaldığı %40 icra inkar tazminatının iadesi talebiyle açılmıştır.
Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK.nun 4/1. maddesi gereğince dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar sulh hukuk mahkemelerinde görülür. Görev bir dava şartı olup mahkemece resen nazara alınması gerekir.
Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinden kaynaklanmakta olduğundan HMK.nun 4/1a maddesi gereğince görev Sulh Hukuk Mahkemesine aittir.Bu nedenle mahkemece işin esasına girilmeden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/9226, K. 2014/13340, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama