Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/9813 K.2014/11553

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğüne ait Bakırköy istasyon sahasında 61 ada parselde bulunan 1403 m2 lik açık alan ve 52 m2 lik kapalı alanın galeri-otopark olarak kullanılmak üzere 01/01/2006-31/12/2006 tarihleri arasında davalıya kiralandığını,

taşınmazın Gebze-Halkalı demiryolu 3. Hat ile boğaz tüp geçiş projesi kapsamında Marmaray çalışma sahası içinde kalması ve Marmaray projesinin 2. Bölümü olan “Marmaray Projesi CR3” sözleşmesi kapsamındaki Halkalı-Kazlıçeşme bölümü inşaat çalışmalarına 01/02/2013 tarihinde başlanılması nedeni ile 31/12/2012 tarihinde sözleşmenin yenilenmeyeceği sözleşme gereğince taşınmazın 01/02/2013 tarihinden önce tahliye edilmesi gerektiğinin 12/12/2012 tarihli yazı ile davalıya ihtaren bildirildiğini, davalının 26/12/2012 tarihli cevabi ihtarı ile tahliyeyi kabul etmediğini,

belirterek söz konusu proje uygulamaları nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 11-3 maddesinde; çalışmaları devam eden İstanbul boğazı tüp geçiş Marmaray projesi Sirkeci – Halkalı, Haydarpaşa - Gebze projesi kapsamında ihtiyaç duyulduğunda sözleşme süresinin sona ermesi beklenmeden TCDD yazılı ihtarına müteakip en geç 30 gün içerisinde kiralanan taşınmazı ihtilafsız ve nizasız tahliye etmeyi kiracı taahhüd eder şeklinde düzenleme olduğu, davacının sözleşmenin yenilemeyeceğini davalıya iadeli taahütlü yazıyla bildirdiği,

bilirkişi raporlarına göre de dava konusu taşınmazın Marmaray projesi kapsamında kaldığı belirtilerek davanın kabulüne kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Taşınmaz ve taşınır yapı kiralarıyla ilgili belirsiz süreli kira sözleşmelerinde feshi ihbar süresi Türk Borçlar Kanun'unun 329.maddesi hükmüne göre belirlenir. Anılan madde hükmü gereğince süresiz sözleşmelerde 6 (altı) aylık dönem için 3 (üç) ay önceden kiracıya fesih bildiriminin tebliğ ettirilmesi ve o dönem sonunda tahliye davası açılması gerekir. Fesih dönemlerinin hesabında kira sözleşmesinin başlangıç tarihi esas alınır. Sözleşmede veya kanunda belirtilen fesih dönemine veya bildirim süresine uyulmamışsa, bildirim bir sonraki fesih dönemi için geçerli olur. Konut ve çatılı işyeri kiraları dışındaki diğer kira ilişkilerinde kiralananın tahliyesi için feshi ihbar yeterli olup, başka bir sebep aramaya gerek yoktur.

Olayımıza gelince. Taraflar arasında düzenlenen 01/01/2006 başlangıç tarihli 31/12/2006 bitiş tarihli açık alan kira sözleşmesine göre kiralanan taşınmaz 1403 m2 lik açık alan ve 52 m2 lik oto galerisi olup, otopark ve galeri olarak kullanılmak üzere kiralanmıştır. Kiralananın sözleşmede açıklanan niteliğine göre uyuşmazlığa Türk Borçlar Kanun'unda düzenlenen kira sözleşmesi genel hükümlerinin uygulanması gerekir.

Davacı tarafından gönderilen fesih bildirim yazısı iadeli taahhütlü posta ile davalıya 14/12/2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup eldeki dava ise 31/01/2013 tarihinde açılmıştır. Mahkemece her ne kadar taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 11/3 maddesinde ihtarı müteakip en geç 30 gün içerisinde kiralananın tahliye edileceğinin kararlaştırıldığı gerekçesi ile hüküm kurulmuş ise de.

Sözleşmenin 11/3 maddesi ile belirlenen 30 günlük süre Türk Borçlar Kanun'unun 328. maddesinde belirtilen “daha uzun bir fesih bildirim süresi veya başka bir fesih dönemi” niteliğinde bulunmadığından yasaya aykırı olan bu sözleşme hükmü geçersizdir. Davacı tarafından davalıya gönderilen ve tebliğ edilen feshi ihbar bildirimi yukarıda açıklandığı gibi ikinci altı aylık dönemin üç ay öncesine rastlamadığından açılan dava süresinde değildir.

Bu nedenle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.