Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/11220 K.2016/7498

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiracılık sıfatının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, mülkiyeti ...'ne ait bulunan 152 ada 54 parseldeki kapalı otoparkın, Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 16.09.2010 gün ve 7561 sayılı olur emri ile ve 16.09.2010 düzenleme 20.03.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacı şirkete kiralandığını , kira sözleşmesinin yıldan yıla yenilerek uzadığını ve davacının halen kiralananı kullanmaya devam ettiğini.

Davalı Belediye Başkanlığı'nın davacıya gönderdiği 17.12.2014 tarihinde tebliğ edilen 01.12.2014 gün ve 1745/14075 sayılı yazı ile ,kira konusu kapalı otoparkın Belediye Encümeni'nin 13.03.1997 tarih ve 277 sayılı kararı ile kiralandığı, 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 64. maddesi ve 6098 sayılı TBK'nun 347. maddesi uyarınca kira dönemi sonu olan 20.03.2015 tarihi itibariyle kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği ve bu tarihe kadar işyerinin boşaltılması ihtar edildiğini ancak taraflar arasında 2886 sayılı yasa hükümlerine uygun bir kira sözleşmesi bulunmadığını davacının kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ,dava konusu taşınmazın 2886 S.Y.'nın 45. maddesine göre açık arttırma suretiyle kiralandığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.12.2010 gün ve 2010 /13-671-696 sayılı kararına göre,davalı kiracının sözleşme süresinin sona erdiği tarihten itibaren fuzuli şagil durumuna düştüğü, artık ortada bir kira sözleşmesinin bulunmadığı, davacı tarafından ödenen miktarın gerçekte haksız işgal tazminatı niteliğinde olduğu, taraflar arasında kiracılık ilişkisi kalmadığı ve bu nedenle kira parasının tespitini istemek mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu taşınmaz 13.03.1997 tarih ve 277 sayılı Encümen kararı ile açık teklif usulü ihale sonucu 20.03.1997 başlangıç tarihli 1 yıl süreli sözleşme ile davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından dava dışı ...'e kiraya verilmiş, davalı Belediye ile dava dışı ... arasında 20.03.2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli ikinci bir kira sözleşmesi imzalanmıştır. Dava dışı ...'in muvafakati üzerine kira sözleşmesi davalı Belediye Başkanlığı'nın 16.09.2010 tarih ve 7561 sayılı kararı ile davalı ... Su Ürünleri Kuyumculuk Turizm Petrol İnş. ve Tic. Ltd. Şti'ne devredilmiş, davalı ile davacı şirket arasında 20.03.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlenmiştir.

Dava konusu taşınmaz otopark niteliğinde olup hasılat kirasına ilişkin hükümlere tabidir.

Son kira sözleşmesinin ihale ile düzenlemediği anlaşılmakla kiraya verenin 20.03.2014 - 20.03.2015 tarihleri arasında 1 yıllık uzama süresi içinde TBK'nun 368 maddesi uyarınca 20.03.2015 tarihi itibariyle sözleşmeyi feshedebilmesi için 6 ay öncesinde yani 20.03.2014 ila 20.09.2014 tarihleri arasındaki 6 aylık süre içinde ihtar göndermesi gerekirken ihtarnameyi ikinci 6 aylık dönem içinde 02.12.2014 keşide edip 17.12.2014 tarihinde tebliğ ettirmiştir.

Davalı Belediye'nin gönderdiği ihtarname 20.03.2016 tarihinden itibaren sonuç doğuracağından davanın açıldığı 06.02.2015 tarihi itibariyle kira sözleşmesi devam etmektedir. Bu durumda, davanın kabulü ile kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.