KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2015/11424 E., 2016/7812 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2016
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin iptali ve muarazanın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespiti ve muarazaanın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı 16/07/2014 tanzim tarihli protokole istinaden kiracılık sıfatının devam ettiğinin tespitini istemişse de mahkemece hüküm kurulduktan sonra taraflar arasında 30/07/2015 tanzim tarihli protokol ile 2015 yılını kapsar şekilde yeniden kiracılık ilişkisinin kurulduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece davanın konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir.
HMK.nun 331.maddesinin birinci fıkrası "davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" şeklinde düzenlenmiştir. Anılan madde doğrultusunda, davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlüdür.
Geçerli olan bir kira sözleşmesi ya tarafların birbirine uygun fesih bildirimi ile ya mahkeme kararı ile ya da kiralananın yok olması ile sona erer.
Davalı şirketin kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshedebilmesi mümkün değildir.Buna göre mahkemece dava tarihi itibariyle davacı dava açmakta haklı olup davanın konusuz kalması sebebiyle işin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı tarafından yapılan yargılama giderleri ile davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/11424, K. 2016/7812, 26 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama