KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/1568 E., 2015/3011 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2015
- Mahkemesi
- Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 16/12/2014
- Numarası
- 2014/644-2014/995
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, 04.04.2014 keşide, 09.04.2014 tebliğ tarihli ihtarname ile ödenmediği iddia olunan Mart, Nisan 2014 ayları kira paraları toplamı olan 18.000 TL.nin, otuz gün sürede ödenmesini istemiş, verilen yasal sürede kira bedelleri ödenmediğinden bahisle, davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı borcun ödendiğini savunmuş, mahkemece borcun tamamının ödenmediğinden bahisle kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
Davaya dayanak yapılan ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 01.10.2010 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesinin, madde 4/1.kısmında aylık kira bedellerinin, her ayın 5.günü peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacının, 04.04.2014 keşide tarihli ihtarnamesi, henüz nisan 2014 ay kirası muaccel hale dönüşmeden keşide edildiğinden, nisan 2014 ay kirası temerrüde esas teşkil etmez.
Bu durumda mahkemece temerrüt olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacı iddiası ile davalı tarafın ödeme savunması gözönünde bulundurularak, muaccel olan Mart 2014 ay kirası yönünden değerlendirilmesi gerekir.
Davalı savunmasında ihtara konu her iki ay için ayırım yapmadan ödeme savunmasında bulunduğundan, mahkemece ibraz olunan bu deliller değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme ile yazılı gerekçe ile her iki ay kira alacağı gözönüne alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/1568, K. 2015/3011, 26 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama