KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/3054 E., 2015/3253 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2015
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 4. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/11/2014
- Numarası
- 2014/431-2014/864
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlulardan S.. K.. vekili tarafından yasal sürede itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece itirazın kaldırılması talebinin kısmen kabulüne davalının asıl alacağa yönelik itirazının kaldırılarak takibin devamına karar verilmiş, karar davalı S.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı S.. K.. vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Kira alacağına yönelik temyiz itirazına gelince;
Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.10.2011 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi kiracı olarak A... Ü.., S.. K.., H... B... tarafından imzalanmıştır.Davacı bu sözleşmeye dayanarak her üç kiracı hakkında 02.05.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2014 Nisan ayı 5.500 TL kira alacağı ile 77,00 TL işlemiş faiz istemiştir. Ödeme emri A...Ü...'ye 13.05.2014, S.. K..'na 16.05.2014, H... B...'e ise 12.05.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. İcra takibine borçlulardan davalı S.. K.. vekili tarafından itiraz edilmiş diğer borçlular takibe itiraz etmediğinden haklarındaki takip kesinleşmiştir.
Türk Borçlar Kanun'unun 162.maddesi (BK.nun 141. maddesi) "birden çok borçludan her biri alacaklıya karşı borcun tamamından sorumlu olmayı kabul ettiğini bildirirse müteselsil borçluluk doğar. Böyle bir bildirim yoksa müteselsil borçluluk ancak kanunda öngörülen hallerde doğar” hükmüne yer verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinde kiracılardan her birinin kira bedelinin tamamından sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle TBK.nun 162. maddesine göre davalının takibe konu kira bedelinin 1/3'den sorumlu tutulması gerekirken tamamından sorumlu tutulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/3054, K. 2015/3253, 1 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama