Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/4252 K.2016/753

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine " ... Aylık kira bedelinin 01.01.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 161,55 TL kira, 163,45 TL ortak gider ve yakıt bedeli olmak üzere brüt 325 TL olarak tespitine" karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği, karara nelerin yazılacağı yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakameleri Kanunu'nun 388. Maddesi ile bunun karşılığı olarak düzenlenen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2.maddesinde belirtilmiştir.

Buna göre hüküm, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Hüküm gerekçesi dosya içeriğine uygun olmak zorundadır. Aynı yasanın 298/2. maddesinde de "Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz." şeklinde düzenleme getirmiştir.

Mahkemece, gerekçeli kararın son paragrafında "... kira bedelinin 463.45 TL olarak tespitine ilişkin davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" denildikten sonra hüküm kısmının birinci bendinde " davanın reddine" yazılarak "... Aylık kira bedelinin 01.01.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 161,55 TL kira, 163.45 TL ortak gider ve yakıt bedeli olmak üzere brüt 325 TL olarak tespitine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Buna göre hüküm kendi içinde çelişki içermekte olup infazda tereddütler oluşturacağından bu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.