Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/7214 K.2015/9917

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava süre bitimi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, taraflar arasında düzenlenen 24/12/2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine göre davalı kiracının 14 yıldır kiralananı kullandığını, T.B.K.nun 347.maddesi gereğince sözleşme bitim tarihi olan 24/12/2014 tarihi itibariyle sözleşmenin yenilenmiyeceğinin üç ay önce ihtar edilmesine rağmen, kiralanan boşaltılmadığından akdin feshi ile davalının mecurdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı en son 24.12.2013 tarihinde imzalanan kira akdine istinaden, kira müddeti henüz dolmadan dava açıldığından bahisle davanın reddini savunmuş ise de böyle bir sözleşme ibraz etmemiştir. Mahkemece sürenin yenilenen 24.12.2014 tarihine göre hesaplanması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafın cevap dilekçesinde imzalandığını bildirdiği 24.12.2013 tarihli yazılı kira sözleşmesini dosyaya ibraz etmemesi sebebiyle, imzası inkar edilmeyen davaya dayanak ve taraflarca imzalanmış 24.12.2000 başlangıç tarihli, bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve yine 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğü ve uygulama şekli hakkında kanun 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş, Kanunun geçici 2.maddesine göre de kanun maddesi 1.7.2014 itibariyle uygulanmaya başlanmıştır.

Bu durumda sözleşme, 24.12.2014 tarihine kadar uzadığına göre davacı, 06.08.2014 keşide 08.08.2014 tebliğ tarihli ihtarname ile yasada belirlenen üç ay öncesi fesih ihbarını yerine getirdiğinden, dönem sonunda 20.01.2015 tarihinde açılan işbu dava süresindedir. Mahkemce akdin feshi ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.