KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2015/7683 E., 2015/9662 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/01/2015
- Numarası
- 2014/82-2015/5
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalılar vekili Av. M.. A.. ve davacı vekili Av. H.. B.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiralanana yapılan faydalı ve zorunlu masraf alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevini düzenleyen 4. maddesinin 1 / a bendi gereğince kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanunu'na göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girmektedir. Mülga 1086 Sayılı HMUK'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri sulh hukuk mahkemesi olarak gösterilmiştir.
Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davanın, 6100 Sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra 19/02/2014 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemenin yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereği dava dilekçesinin görev yönünden reddiyle dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2015/7683, K. 2015/9662, 10 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama